Pożywienie ludzi pierwotnych
Ludzie pierwotni żyli dużo krócej od swoich współczesnych odpowiedników. Było to spowodowane prowadzonym trybem życia, a także niewłaściwą dietą. Człowiek pierwotny prowadził koczowniczy tryb życia. Dużo czasu minęło, zanim przerzucił się na osiadły tryb. Jadał to, co upolował lub w co obrodziła ziemia, dlatego często chorował, a jego odporność i średnia życia były niskie. Rewolucją było wynalezienie ognia, dzięki któremu można było obrabiać mięso, które stanowiło jego podstawę pożywienia. Ludzie od dawna znali właściwości ziół – zarówno tych leczniczych, jak i służących do udoskonalania potraw. Dzięki nim jakość pożywienia również się poprawiła – lepiej jadło się to, co zostało odpowiednio doprawione. Polowano na różne zwierzęta, zarówno roślinożerne, jak i mięsożerne. Zależało to również od zamieszkiwanego regionu. Dodatkowym zyskiem były skóry, którymi można się było okryć, a potem także wymienić na inne dobra. Powoli także człowiek uczył się oswajać inne zwierzęta, które dawały mu różnorodne produkty – jajka, mleko, a także pomoc w pracy wokół domu i pola. Człowiek pierwotny nie posiadał żadnej dodatkowej ochrony przed zwierzętami, dlatego powoli zaczął konstruować narzędzia jako broń. Następnym składnikiem diety człowieka pierwotnego były uprawiane rośliny. Już wcześniej poznał smak ptasich jaj, nasion, korzonków i owoców, teraz uczył się ich rytmów życiowych, by móc kontrolować uprawę i zyskać tym samym stałe źródło pożywienia. Dzięki uprawie roślin człowiek nie musiał już stale zmieniać miejsca zamieszkania, mógł osiąść na ziemi, którą uprawiał.